Jin pirsa wjey.
Drok: 17 2018
Mijar: Ne



Mizgîn Hesko

Bê guman, di van salên dawî de, yek ji mijarên ku her têne holê ...Jin bi gitî , jin û edebiyat bi taybetî.
tekez min navê ez derbasî cîhana jinê û pisîkolojiya wê bibim ev yek ji ber ku bixwe jî jin im û bivim nevim dê meyledariya min bi aliyê regezê min de hebe. Carcarna dikarim hin nerînên xwe bi awayekî vekirî û hikere bînim zimên, lê helbet ez bi xwe weko jineke kurdî , rojhilatî nikarim jinî tiyê ba îrove û analîze bikim, belê  sedemê vê yekê hene û ji wan ku min bi awayekî zanistî jin û derûna  regezê Mê  nexwendiye lê diopînim,her weha jî her çendîn jineke afrêner, nivîskar û hest nazik bim jî ,  xwedan nerînên cuda û kesayetiyeke bihêz bim jî ..belê hikere dibêjim bi tena serê xwe dê nikaribim erê civakê bikim, min navê ku bibim berxê qurbanê ji civakê re , ev ku em li xwe mukir werin ku di qata yekê de .. jin daqoqê serê xwe ne , neyarê rêza pêî yê regezê xwe ne.


Di hevpeyivîneke bi min re , carekê ji caran Jineke kurd û qao rojnamevan her ku dipirsî ...ji min bixwe re digot mamoste,,,,mamoste Mizgîn .
Belê di incam û dawiya hevpeyivînê min jê re got ku ez bixwe dayik im û hevjîn im, kebaniya mala xwe me.
Jinika rojnamevan behitî û êdî hew got mamoste û dest bi Xan im kir.(weko mînak). Belê pir balkê bû lewra jî min li vir nivîsiye.
Mamoste bim yan Xanim bim,,,çi bim ev ne girînge,,,ji xwe razî û hêviyên herî mezin ji xwe dikim ji mêj ve mijûlî edebiyat û çanda kurdî me û xwedan pir berhemên çapkirî û gelek gotar û nivîsên dagirtî raman in.lê gelo ew jina ku li hemberî min,,li pêberî Mizgîn hesko ya helbestvan û kebaniya malê .
Jêderê têghitin, û bîr û baweriya wê , jina ku ew wekî jin dixwaze wê peyda bike aya çi rengê jina ye,,,?
Aya çima jin weha ji xwe biek û guman in...?
Aya ji bo çi baweriya wê bi kar û afrandina hin ji regezê wê bixwe nîne..?
Kîjan mêrî ew li wir çandiye û weko perwazeke qeeng û rengîn di wî dezgehê de tevdigere û dilive...?
Li vir dibêjim û dizanim ku pirsên min bi dawî nabin, lê ka em li mêrên rewenbîr vegerin.
Mêrên kurd î edîb in( wêjevan) yên ku dibêjin û tînin zimên ku deqê jina kurd î a xweik her çendîn lawaz û qels be jî bêhtir tê pejirandin ji deqê jina kurd î a ne rind.
Ta kîjan radeyê ev mukir hatin ji rastiyê ve nêzîk e...pêdivî pê nîne ku bê îrove kirin ji xwe incam li ber çavan xwe diyar e.
Mêrên kurd î ku xwe ji qata rewenbîran dibînin û bi rewenhiziriya xwe a pir balkê dibêjin ku ew ji jinên ku weko mêran tev digerin û li xwe dikin û çawa birêve diçin hez nakin... heman mêr in , yên ku îro di mediya yê de dixebitin... Di bilindtirîn qatê de rûdinin û biryarê didin.
Piraniya caran min bixwe ji xwe pirsiye û di vê gotarê de heman pirsê radestî we dikim,mebest xwênerên tekstên me yên kurdî ne.
Dê çawa bikaribim derfeta xwe di medyayê de bibînim,,,mafê xwe yê wêjeyê werbigirim ku mêrên weha berpirsiyariya kanalên kurdî dikin... û ji birêveçûna min ( mea mn) hez nakin.ma ew rewa min a tenduristî dizanin, û dizanin ka Jana Seyda, Selwa Gulî û pir ji xwîkên me yên nivîskar di bin çi ast û norman de dinivîsin, çi zorî û zehmetî dîtine û hîn dibînin jî. Hela werim ka em ê çawa di vî buhirî re derbasî rexê din bibin...?
Aya çawa jin û mêrên kurd î berhemdar dê derbasî nexeya wêjeya cîhanê bibin..?
Ma ne em in yên ku edebiyatê li gorî zayindan dabe dikin...edebiyata jinan, yan jî yan mêran.
Edebiyat û mijûliya wê karekî mirovane ye,,,yên pê mijûl dibin û berî her titî mirov in.
Ne ku pirsan dikim, min divê bi van raman û nerînan bêhtir balê bînim ser hin ji rastiya nivîskariya kurd.
Mêrên kurd yê ku ji xizêma wê jina nivîskar hez nakin, ji mekiyaca wê, ji cil û bergên wê yên erzan û nelihevhatî,, ji bejina wê ya kurt, ji dengê wê yê sitûr û bilind...û ji ji ji û htw.
Mêrên kurd yên ku bi ev û rojan di Fêsê de, di Massengerê de li benda nêçîrên xwe dimînin û ku piraniya caran li ya hunermend û afrêner digerin.
Mêrên kurd ku di zanîngehên bilind de xwendine û tezeyên cuda cuda wergirtine, heman mêrên ku rê nadin jinên xwe ku bi rehetî hevaleke xwe a jin derbasî malê bikin, yan li van welatan rê nedin da ew jî fêrî ziman bibin û bikaribin aboriya xwe bi keda destên xwe qezenc bikin.
Mêrên ku qao mamoste ne , ba xwe di warê zimên de westandine, ba bi rêziman û geramatîkê dizanin û ji ber aiyeke nivîskî, tîpeke ne di cî de, lerzeke rêzmanî dikarin di ev û rojekê de afrêneriya jineke kurd sêdar bikin.

Belê ez bixwe dê bêhtir ji ezmûna xwe binvîsim,,,titên ku bi min re derbas dibin,,dê carna li qelem dim, vê jî bi mebest  dikim.
Em jinên kurd yên hunerhizir ku tawanbarê xêz û têkistên xwe ne, her gotineke evînî dibe ciyê gumanê, her têkiliyeke sade û bêguneh dibe ciyê ek û pekan .
Bi wateyeke din û bêhtir nêzîkî mijara xwe.. gelo çima jin hev qels dikin, çima mêr me qelas dikin...bae em ê çawa bi vê dîmena ikestî û qels derbasî wêjeya cîhanê û cîhana wêjeyê bibin.

Ta careke din dê bihtir derbasî vê nexeya edebî û derdora biguman bibim.







Cih ev ne j hatiye: Welat me
http://www.welateme.net/kurdi

Ji bo v ney navnan:
http://www.welateme.net/kurdi/modules.php?name=News&file=article&sid=4818