Zrevan Viyan, bibhure mirin
Drok: 23 2008
Mijar: Helbest



Tengezarê Marînî

Li nav bayî, min dixwest ji zû ve te bibînim.
Li nav bexçeyê zarê te, fêrkirina veartî di yariyên zarokekî de.
Çavlixew ber bi te ve, hilgirê xema welatê êê.
Ji zû ve, min dixwest te bibînim, di sîtavkên bêvirî de, bibim hilim.
Çend henasên min hene, li ber dergehê xewna te birêjim.
Di himbêza te de, azar im, digrîm, li ser zendên te.
Belgên te kesk, û pora min hogirê evê.
Dost, di sorespêdê de, dar mir.


Evroka, reva te ye. Sibe, sibe ez têm, zû an jî dereng.
Derengî, li baxê hebûna te.
Ba rêya bêterazû ye, xwe nepîve
hindek derbas dibin, çav nede jiyana mayî.
Kesk, li ber mirina xakê xûz.
Bêhinvedana bilûrê, di nav sîbera min de, te dîtibû?
Biçûk, girêdam, winda me, heyveke re.
Kîn. Guhpelkirin? Na! Na desthilat e!
Kîn! Berê min  li kû ye?
Ji daristan û wan rûbaran hez dikim! Xwe winda bikim.
Ji dûr..di bêdawîbûnê de bi tenê me.
Xewneke kûr, rojeke çavlixew
janeke kûr di xeweke ezelî de, jiyan kûr.., kûrtir ji mijûliya rojê,
Duh  ji îro dûrtir, kûrtir
Li nav kelehên xwewindakirinê, nîvaevê astegeha dilbijiya min e, di hetîketiyên
avê de. Dengê te, di bin çermê min de, qêrîna xwe ha dike. Gera xwe li nav gewdê
 min dikî, diçî û opa xwe li ser re min diguherînî. Lêvên te pîroz in.
Xewnên te dizê bîrkirina evên min in.
Kesera bayê bêdeng î..
Li perawaza evê, tu...tenêtiya herheyî
Reekî kûr!

Hingavên te, qêrîna kolanan, nîana pîvanê
Çavên te, zevî, ji sîbera min
Dengê wan, toza ji rengê tirsê
Di dêmên evê de, xewn diçe û tu…
kevirekî jibîrkirî di kovandanka rojê de, bi tenê li perava roniyê
Li ber pencerê, roj, welat  bûka du rûbaran
li ser birînê neynik dizê
Mirin mêvan e, li derbederiyê, li tenita lixwemukurhatinê.
Li ser pita darekê, ûnwarê zimanê wî zinarî.
ev, nîana mirina înê di gustîla bayî de
Tu bi çavê vekirî. Bêdeng be, ev ba westiya.
Berbangên iqê, mit fîxan in
Henasên te, volkanên bêrîkirinê, di binya mijgulên min de, sîberên bêhinvedanê.
Li kûrahiya evê, hetava mirî, ji dêmên xwedayekî aomao , têhna lerza min
Ewra demê. Bêdengî, iqa nelwirbûna te ye.
Agirê ezelê, nimêja qendîla ikestî di gavên te de, razana qetran.
Bayê koçberiyê, gavên te û min, rê winda kirin.
Ez li vir, tu oqiyanosan bi xwe re radikî.
Henasa rondikên min, li kulîna evê.
Li ser textê Êzîs, giya ahînên sînga te dihijmêre.
Bi agirê te, min xwe ut û peyv li nav qelaçê te daweand.
Rubarê nihêniya ji kerba min î.
Maçekê bide, li ber delavê gunehan, hemî nimêj in, rondikên min
Lerza iqeke ilahî, li ser toza eva te me.
Di hebûnê tu. Di nebûnê de peyv.
Mûzîka evbuhêrkên berfê di tuxûbên seyranan de.
Li viyanê. Li mirinê, destnîankiriyên te, qeema dareke razan
Li vir im. Kî sura inada min dizane?
Çi ye?
Bayekî vala
êtî
Sirûda ji gewrîya  hovekî
Çend peyv, li ser „ derfea efendiyan“

Êa keça qereçî
an jî strana sefera peyvên gerim?!
Dizanim. Bila bibêjin, ji peresgeheke teyisî, li nav sulaleteke dilovan, diherrikî.
Bayî, tîrêja evînê, belindeyê evê, aiqê herheyî.
Li ser vê dojehê bêhna xwe berde. Li bayebanên derbederiyê,
di nediyariyê de, ez û tu derewek in.
Dirêjahiya  evê, çemek sinorê îna min dilorîne, kaniya lêvên te, zeviyekî xewnê.
Va li nêçîra henasên te me, xapînokên  xwedê yî.
Jibîrkirinê bide min, li nav  barana çavên te..payiz im.







Cih ev ne j hatiye: Welat me
http://www.welateme.net/kurdi

Ji bo v ney navnan:
http://www.welateme.net/kurdi/modules.php?name=News&file=article&sid=1048