S M bi xewnan ut
Drok: 09 2008
Mijar: Helbest



  Tengezarê Marînî

Daku sirûdên te adareke sêgulî bilorênin, sê dilopên helbestê sûndeke aiqane li goristaneke bênavnîan- navê wê
Qamilo ye- verêsin, çend xewn û xwezîkên derengmayî dê bikuvin.
Em dibûn berfeke nuxumandî,  ji pêlên bahozeke di nav  jiyaneke bihî de.
 Di bedena xwe de, me çîrok bi hêsiran diguvat. Li rojeke bi  dîrokê  hilçenî, me  îna xwe dimerast .


Li wir,  çiya. Li wir, welatê di kêferatên evînê de xem rêsan. Li  kolanên evan,  giyanên ûndemayî, sirûda  sê buharên  zindî li ber dergehê xwîna min lêdan.  Welat, adareke denvedayî ye dîsan!
Kîjan henasê xatir ji  evê xwest? Kîjan rojê, kîjan sipêdeyê, kîjan xemê, dîsan pêwaziya hawarên dayka sê Mihemedan kir?
Wê demê, ev û roj yek in. Wê rojê  ev  xwezîkên xwe ber bi sinoran ve dibe û  ev û rojê hêviyên xwe li nav wan çiyan çandin. Û wê rojeevê, em helbestên xwe berdewam dikin û dengê azadiyê hêrza wan çiya gur dike.
Bigire, berf odeya min xemiland û bêdengiyê vedihûne.
Dengê te adareke ji xwînê, kilîtê diguherîne.
Belê peyva te li ber guherînê ye.
Ba li nav demên vî welatî, peyveke ji berfê digindirîne.

Li rêwingiyê, du bajarên ji  îna kelehan, du çiyayên dilê min, yek mit helbest û yê din mit ji xwîna helbestê.
Welatê min awira kenekî darbestane.
ev di nava hezkirina zuha de, govendeke girtî, tilîliyeke aopane!
Li vî welatî, li welatê sor , li welatê ku serê zarokên xwe ..!..
Welatê girî, welatê înê, welatê  li kêlîkên  jiyan û mirinê  siwar!
Welatê sê M û bi milyonan tîpên axretê
Welatê dengê min, welatê sozên te, welatê stiranan, welatê kolanên birîndar
Helbestek im, dikelim!
Di kelehên evê de, vegereke bêbinayd. Agirekî dûr, di awirdana peyvê de.
La, dilê rûbarekî bêdeng û gencekî xwehitî û dest bi te kir!
Li vir agir / tu / mirin / dil û xeyaleke êt.
Li vir masî û xwîna gerim.

Ji bilî te, çi ji mirinê bihêztir e
Çend  silav bi dengê re daxdan!?.
 Mirin çend caran di himbêza hilbesta min de îr vexwar?
Pênivîs serpêhatiya navê sor e.
Derbederekî kurd:
teqez wek xwe,
navê welatê xwe biçûk dinivîse.
dibêjim kurdland.

Helbestek.
Li nav dilê min neqa soserta adarê.
Gulîzerek.
Tu ez im, ez im tu.
Tu û ez serpêhatiya welatê mij.
Ez û tu helbesta meyandî bi rondikan, silavên xemgîniyeke îsotane.
Darekî li nav sîbera rêyeke dirêj. Ne tu digihî û ne jî rê.
 Dikarim biçim, darek bim,
dikarim biçim û qurmekî kolayî li vê xakê.

Henasa xwe digire helbest,
tu bayekî ji desthilanîn dixî, bayekî biyan î, di zivronkên van hevokan de.
Yariya ronî û sîberê yî,
în û kesk,
li her deverê tu kolanek.
Li kû jî be, palde, li ser gorekê.
Li Li vir be,
 li wir be, li çep, rast, bakur, li baûr
 Welatek .
Goristan û dayika min î, li xunaveke nûgihayî.






Cih ev ne j hatiye: Welat me
http://www.welateme.net/kurdi

Ji bo v ney navnan:
http://www.welateme.net/kurdi/modules.php?name=News&file=article&sid=1023